Motoryzacja

W roku 1860 Marcus założył w Wiedniu własny warsztat -laboratorium, w którym postanowił realizować swoje pomysły. W wieku 30 lat miał już 38 zatwierdzonych patentów - głównie z dziedziny oświetlenia, elektryczności i elektrotechniki. W tym czasie za swoją działalność otrzymał nagrodę, przyznaną mu przez Austriacką Akademię Nauk w wysokości 2500 złotych guldenów reńskich. Nie była to bagatelna suma i stanowiła poważną zachętę do dalszej działalności wynalazczej. W dalszych swych pracach Marcus zainteresował się wykorzystaniem paliw płynnych do zasilania silników gazowych. Silniki takie były już znane i rozpowszechnione dzięki Lenoirowi. Jednakże nie wszędzie był gaz świetlny,w tym czasie zaś odkrywano coraz to nowe złoża ropy naftowej i szukano dla niej zastosowania. Zajmuje się więc Marcus skonstruowaniem gaźnika, który zamieniałby paliwo płynne w gazowe. Gaźnik taki skonstruował w 1865 roku; zyskał on uznanie u współczesnych. Jeden z egzemplarzy gaźnika Marcusa zachował się do naszych czasów i znajduje się w Muzeum Gaźników w Berlinie Zachodnim. W roku 1870 Marcus zbudował jednocylindrowy silnik atmosferyczny na paliwo płynne. Silnik ten wmontował w nader prymitywny, doświadczalny wózek czterokołowy. Chodziło mu o to, by udowodnić, że silnikiem spalinowym, uniezależnionym od doprowadzenia gazu, można napędzać pojazd drogowy.