Motoryzacja

Silnik był zaopatrzony w koło zamachowe, które umożliwiało równomierną pracę silnika. Wytworzona jednak moc przez ten silnik była niesłychanie mała w stosunku do zużycia gazu i masy samej maszyny. Lenoir nie wiedział bowiem, że w silniku spalinowym substancję palną należy sprężyć przed jej zapaleniem. W roku 1860 Lenoir uzyskał patent na swój silnik i zaczął go produkować z przeznaczeniem do napędu różnych urządzeń przemysłowych, stacjonarnych. Chociaż silnik Lenoira spotykał się z wieloma zarzutami, z których najistotniejsze dotyczyły bardzo dużego zużycia gazu, kłopotliwej i pracochłonnej obsługi i konieczności stałego ręcznego oliwienia, to jednakże w ciągu kilku lat silniki te zostały tak rozpowszechnione, że kilkaset ich już pracowało w różnych krajach Europy. W roku 1862 Lenoir postanowił wypróbować swój silnik do napędu pojazdu. Zrealizował swoją koncepcję w rok później, budując trzykołowy, zgrabny wózek wyposażony w leżący silnik o jednym cylindrze z tłokiem obustronnego działania. Silnik ten o mocy 1,5 KM przy 100 obrotach na minutę pracował podobnie jak poprzednio opisany, to znaczy według obiegu przypominającego obieg dwusuwowy, ale bez wstępnego sprężania.