Motoryzacja

Joseph Ftienne lenoir, znany w historii techniki I jako Etienne Lenoir, urodził się w Belgii w miejscowości Mussy la Ville w roku 1822. Był typowym technikiem -nowatorem o zacięciu naukowym. Interesowały go różne dziedziny nauk technicznych: elektryczność, mechanika, chemia, galwanistyka. Ukończywszy szkoły w Brukseli przeniósł się do Paryża, gdzie również kształcił się, a jednocześnie rozpoczął prace nad przekształceniem silnika parowego w silnik spalinowy. Od roku 1852 prowadził doświadczenia nad właściwościami gazu świetlnego. Wykorzystał silnik parowy dwustronnego działania z rozrządem suwakowym, stosowany wówczas do parowo/ów. Leno i r wprowadzał do cylindra zamiast pary gaz świetlny. Gdy tłok doszedł do pewnego miejsca, suwak zamykał kanał wlotowy i następowało zapalenie się gazu zmieszanego z powietrzem. Zapłon następował przy pomocy iskry elektrycznej przeskakującej pomiędzy dwoma drucikami platynowymi, izolowanymi masą porcelanową. Iskra była wywoływana przez aparat Ruhmkorffa, który z kolei był połączony z bateria elektryczną. Spalanie odbywało się kolejno po obu stronach tłoka.