Motoryzacja

W pierwszej połowie XIX stulecia, gdy w Wielkiej Brytanii pokazały się udane konstrukcje parowych dyliżansów, w innych krajach o rozwiniętej technice dokonywano również prób budowy takich pojazdów. Jednym z pionierów wśród budowniczych dyliżansów parowych był Virginio Bordino. Bordino urodził się w 1804 roku w Turynie. Zamierzał poświęcić się karierze wojskowej. Mając 21 lat ukończył Akademię Wojskowa w Turynie i rozpoczął służbę w armii Królestwa Sardynii w randze porucznika inżynierii. W latach 1832 - 1834 kieruje pracami fortyfikacyjnymi. Zaczynają go jednak pasjonować zagadnienia maszyn parowych i pojazdów nimi napędzanych. Wyjeżdża do Wielkiej Brytanii, gdzie zapoznaje się z konstrukcjami znanego budowniczego dyliżansów, z pochodzenia Włocha, Macerone. Po powrocie do Włoch Bordino zaprojektował, a następnie zbudował w 1836 roku pojazd zaopatrzony w silnik parowy. Ten pierwszy włoski samojezdny wehikuł nie jest dobrze znany, gdyż został zniszczony, podobnie zresztą jak i drugi skonstruowany przez Virginio Bordino w 1852 roku. Wiadomo tylko, że ten ostatni był to kabriolet na 3 kołach. Najbardziej udany był trzeci dyliżans parowy, zbudowany w roku 1854, zadziwiał on swoim estetycznym wyglądem zewnętrznym i sprawnością mechaniczną.