Motoryzacja

W stolicy Bożek został zaangażowany jako mechanik do praskiej szkoły technicznej. Praca mu tam odpowiadała. Zajmował się konserwacją narzędzi, pomocy szkolnych, a także pogłębiał swoje wiadomości. Pierwsza informacja o pojazdach parowych dotarła do niego za pośrednictwem praskiego kupca Hiibla, który wróciwszy z Anglii opowiadał o dyliżansie Trevithicka. Nieco później, gdyż w 1810 roku, hrabia Buquoy sprzedał praskiej szkole technicznej maszynę parową o mocy 16 KM. Maszyna ta przyszła rozmontowana i nikt jej nie umiał złożyć i uruchomić. Bożek podjął się tej pracy i po niedługim czasie maszyna funkcjonowała jak należy. Bożek dzięki temu poznał dokładnie konstrukcję silnika parowego i sam doszedł do tego, jak powinien być zbudowany. W niedługi czas potem zbudował prototyp własnego pomysłu silnika parowego, który okazał się bardzo dobry i osiągał moc 20 KM. Jednakże nie zadowoliło to Bożka, który marzył o pojeździe bezkonnym poruszanym parą. Zaczął studiować wszystkie dostępne mu książki teoretyczne i jednocześnie prowadził empiryczne doświadczenia. Jego próby zbudowania odpowiedniego silnika do napędu pojazdu, a następnie pojazdu, natrafiały na sprzeciw ze strony jego zwierzchników i współpracowników. Wszyscy uważali, że jest to bezsensowne maniactwo i wszelkie doświadczenia w tym zakresie są marnotrawieniem czasu i pieniędzy. Bożek się jednak zawziął. Nocami, w tajemnicy przed wszystkimi, robił obliczenia i rysunki techniczne.