Motoryzacja

Dyliżans Trevithicka rozwijał szybkość około 15 km/h. Zbudowanie tego udanego pojazdu spowodowało, że Trevithick porzucił pracę w firmie Watta i postanowił zająć się budową i eksploatacją dyliżansów parowych. W tym celu zawarł spółkę ze swoim krewnym Andrew Vivianem, który rozporządzał koniecznymi funduszami. W roku 1802 spółka uzyskała patent na maszynę parową o wysokim ciśnieniu oraz na jej zastosowanie do napędu pojazdów drogowych. Niespodziewany wypadek popsuł nieco szyki wspólnikom, a mianowicie ich dyliżans uległ spaleniu. Jednakże nie stracili zapału i zbudowali drugi podobny do poprzedniego, lecz nieco ulepszony, którym dokonali nie lada rajdu z Camborn do Londynu, w którym Trevithick i Vivian zorganizowali szereg przejażdżek. Mieszkańcy Londynu, amatorzy silnych wrażeń, chętnie płacili za możność przeżycia tego typu niecodziennej przygody. Był to pierwszy samobieżny pojazd, jaki pokazał się na ulicach stolicy Anglii. Trevithick w późniejszych latach poświęcił się konstrukcjom parowozowym. Budowane przez niego pojazdy szynowe były niezwykle udane i przyniosły mu szereg sukcesów. Dzięki nim Trevithick jest bardziej znany jako konstruktor pierwszych parowozów, poprzednik Stephensona, niż jako twórca jednego z pierwszych pojazdów drogowych.