Motoryzacja

James Watt przez wiele lat udoskonalał maszyny parowe, borykając się z wieloma trudnościami, wreszcie związawszy się z przemysłowcem Boultonem i uzyskawszy możliwości techniczne i finansowe, w roku 1782 opatentował pierwszy udany silnik parowy, który zaczęto wytwarzać w zakładach Boultona i Watta w fabryce Soho koło Birmingham. jednym z jego bliskich współpracowników był William Murdock, młody uzdolniony inżynier. Murdock był inspektorem zakładów i do jego funkcji należało odwiedzanie kopalni, w których były zainstalowane maszyny parowe Watta, ich konserwacja, naprawa i ściąganie należności od użytkowników maszyn. Pasjonowała go myśl o wykorzystaniu możliwości maszyn parowych do poruszania pojazdów. Maszyny parowe Watta, chociaż miały już układ korbo-wo-tłokowy i umożliwiały, dzięki pomysłowi Watta, przetwarzanie ruchu posuwistego w obrotowy, były tak ciężkie i miały tak duży kocioł parowy, że nadawały się tylko do napędu urządzeń stacjonarnych. O zastosowaniu ich do napędu pojazdu nie mogło być mowy. Jednakże Watt w opisach patentowych zastrzegł, że jego wynalazek dotyczy „wszystkich maszyn, które mogą być przez silniki parowe jego wynalazku poruszane". Zarówno Boulton, jak i Watt pilnowali swych zastrzeżeń patentowych i dbali o to, by nikt ich nie naruszył. Warto o tym wspomnieć, gdyż miało to zasadniczy wpływ na rozwój doświadczeń Murdocka.