Motoryzacja

Kulbin zbudował samobieżną kolaskę napędzaną siłą mięśni ludzkich, za pośrednictwem mechanizmu pedałowego. Może jednak nie to jest ważne, że skonstruował taki wehikuł, ponieważ w tych czasach wiele było pomysłów dotyczących samobieżnych pojazdów o napędzie pedałowym nożnym czy ręcznym, ale istotne jest zastosowanie przez Kulibina w pojeździe o konstrukcji wówczas nieznanej kilku szczegółów, które w przyszłości okazały się niezbędne w samochodzie. Kulibin, mając sporą wiedzę i duże doświadczenie w zakresie mechaniki, wiedział, że pojazd o ograniczonej sile napędowej musi być lekki. Dlatego też położył główny nacisk w swej konstrukcji na zastosowanie najlżejszych materiałów i ograniczenie urządzeń do najbardziej niezbędnych. Cała konstrukcja była drewniana, nawet koła zębate, nawet cięgła, wszystko było wykonane z drewna. Kierujący pojazdem, a jednocześnie „napędzający" go stał z tyłu za pasażerami na pedałach w formie cienkich, lecz mocnych deszczułek zaopatrzonych w paski. W związku z tym kierujący wsuwał nogi jakby w pantofle i przekazywał swoją energię napędową nie tylko naciskając na pedał, ale i podnosząc druga nogę. Pedały były połączone cięgłami z kołem zębatym, zazębionym z kołem zamachowym poziomo ułożonym.