Motoryzacja

De Rivaz zbudował prymitywny wózek czterokołowy. Umieścił na wózku dość długą i grubą pionową rurę. Dopasował do jej wewnętrznego przekroju ciężki tłok odlany z brązu. Tłok z jednej strony zaopatrzył w ramię z zębatką obracającą bęben, wyposażony w prymitywne urządzenie zapadkowe. Wybuch gazu powodował wypchnięcie tłoka do samej góry cylindra, następnie ciężki tłok opadając, po otworzeniu zaworu wydechowego dla wypuszczenia spalin, przy pomocy zębatki uruchamiał bęben, na który nawijała się lina lub łańcuch połączony z jedną z osi wózka. W ten sposób wózek mógł się poruszać. Nie ulega wątpliwości, że było to bardzo prymitywne urządzenie. Wózka de Rivaza nie można uważać za samojezdny pojazd, ale było to doświadczenie, które stwierdzało po raz pierwszy, że dzięki wybuchowi gazów można uzyskać przetworzenie energii cieplnej w energię mechaniczną, a tę z kolei można wykorzystać do napędu pojazdów. Było to więc wielkie odkrycie. De Rivaz wystąpił do Francuskiego Urzędu Patentowego z prośbą o udzielenie mu patentu na „zastosowanie wybuchu gazu świetlnego lub innych materiałów wybuchowych, jako siły napędowej w silniku".